Terwijl de laatste klanken versterven en iedereen zijn jassen en tassen en wat dies meer zij bijeen zoekt en zich richting de uitgang begeeft, is de laatste avond bij Bloomingdale van dit seizoen een feit. Een bewogen seizoen ook, met de nodige controversie onder de bezoekers en in de media over het hele feestgebeuren ieder weekend aan het strand. Voor mij ook een van veel minder bezoeken dan het vorige jaar, toen ik bijna iedere zondag wel aan het strand te vinden was, weer of geen weer. Misschien was de opening met natte sneeuw wel tekenend voor de rest van het seizoen. Maar de keren dat ik geweest ben waren wel weer memorabel, zoals de zeer rustige 2e zondag toen Tracey K voor een select gezelschap de sterren van de hemel zong, of de avond dat Moby de tent compleet binnenste buiten keerde. Het seizoen is ook weer omgevlogen of het niets was, zo denk je nog ach tijd zat voor een strandfeest in the next months en zo is het gewoon al afgelopen met de strandfeestjes.
Maar als oude getrouwe en als Roger Sanchez fan wil ik deze last nite toch niet missen, dus ik stap op mijn racefiets en koers richting het strand in Bloemendaal, voor een avond met Tom de Neef, Laidback Luke en Roger Sanchez in area 1 terwijl Afrojack, Hardwell, Jermaine S, Jim Aasgier en the Partysquad area 2 onderhanden nemen. Die 2e area alleen al is reden genoeg voor heel wat raised eyebrows, oftewel diepe fronsen onder de Sanchez fans, want de reden van deze combinatie met de diepere underground enerzijds en de Urban sounds aan de andere kant ontgaat ze geheel. Mij ook eerlijk gezegd, maar ik kan me er niet erg druk om maken, ik kom voor een feestje met Sanchez en de rest ach ik merk het wel. Als ik om een uurtje of zeven binnenkom is het nog wel redelijk rustig overigens, en denk ik nog even van nou als hier het dak vanaf moet vanavond wordt het nog een harde dobber.
Er zijn ook bitter weinig mensen van tha usual suspects aanwezig vanavond zo te zien. Wel de nodige bekenden, maar die komen vanavond voor Sanchez en normaal gesproken niet hier en sommigen vreten zich nu al op van de vooroordelen die ze hadden en uit zien komen vanwege het jongere publiek dat vooral op het buiten gebeuren met the Partysquad e.d. is afgekomen zo lijkt het. Binnen spint Laidback Luke, Tom de Neef heb ik dan al gemist zo blijkt, buiten klinkt de muziek vooralsnog ook wel redelijk en aangezien een paar vrienden daar staan en je daar gewoon kan roken ga ik die kant ook maar even op. Her en der mensen met de uitgedeelde Havana Club hoeden op, hahaha neeey toch? Als buiten de muziek mij te Urban wordt toch maar weer naar binnen, waar het tegen achten loopt en ook vol begint te lopen. Iedereen komt laat zo lijkt en niet meer als vorig seizoen gelijk al vanaf vier uur, het niet meer in en uit lopen beleid zal hier zeker debet aan zijn.
Ik vind zelf de set van Laidback Luke niet echt helemaal hot, eerder een beetje lukewarm, maar naarmate het uur van overname door Sanchez nadert komt er in ieder geval meer diepgang en leven in de muziek. Bloomingdale is dan opeens ook tot de nok gevuld, zowel binnen als buiten en het feest kan losbarsten. Voor mij doet het dat dan ook, Sanchez zet in ieder geval lekker in en de boel kan exploderen. Voor de echte Sanchez fans doet het dit dan ook, voor anderen misschien iets minder, maar ik ben weg in de muziek. Af en toe ga ik even naar buiten voor wat freh air en een peuk, maar wil dan steeds toch snel weer naar binnen, want de muziek buiten is niet zo mijn ding en die van binnen blijft trekken.
On the blocks nog één maal de danseressen die ieder Bloomingdale feest sieren en in de zaal nog een keer los hier aan zee.
De set van Sanchez bevat overigens zeer afwisselende elementen, van old skool meuk als the Nighttrain, langs moderne shit als Self Religion, uitstapjes met Freaks en zelfs bekentenissen van Someone that has got to take pills gaat ie van diep naar dieper en van hard naar harder, doordenderend als geen ander, soms acid, dan weer helemaal underground, af en toe carefree latin, maar geen moment aflatend en inkakkend en dat meer dan 3 uur lang, helemaal lekker dus. Hoewel de meesten van de bekenden al eerder de weg huiswaarts kiezen, blijf ik me laten onderdompelen in de sounds van de S-Man, helemaal goed! Maar zoals aan alle goeds, komt ook aan dit goeds een einde, zelfs one more record kan daar niets aan veranderen. Back to reality en back to earth, back to the bike en de fietstocht naar huis! Helaas voor de automobilisten nog wel een kleine alcohol controle onderweg naar Haarlem, die voor een enorme opstopping zorgt. Haha maar daar sjees ik ds zo voorbij.
Bloomingdale, Maarten, Jasper, Michiel en de rest van de Bloomcrew weer bedankt voor een seizoen zomerse genoegens, hoewel ik er dit jaar niet zo veel van ben wezen genieten als de voorgaande jaren, er is altijd nog next year en de voornemens dan weer vaker te gaan. Voor dit jaar zit het erop, de boel kan afgebroken en opgeslagen en dan is het maar een kleine zes maanden voor we weer kunnen aantreden voor de opening en kunnen gaan meemaken wat het next seizoen gaat brengen. Nu maar hopen dat de plaatselijke politiek niet te veel roet in het strandse eten gaat gooien, want de berichten zijn voor de doorgewinterde stapper zeker verontrustend, maar we gaan het zien. Check over een half jaar in ieder geval de agenda van djguide voor alle strandfeesten en www.bloomingdaleaanzee.com voor die bij Bloomingdale in het bijzonder.
Dick aka Diego
