Loading...
Fire!
*

Met de halfjaarlijkse klokwijziging werd het nachtleven dit weekend een uurtje ingekort. Op zich niet iets om lang bij stil te staan, al had de tijd voor de nieuwe editie van Fire wél even stil mogen staan. Wat een waanzinnig lekker feestje was dit! Werkelijk alles klopte, alsof de ingrediënten vooraf heel nauwkeurig van een boodschappenlijstje waren afgestreept. De verwachting was hoog en daar werd in alle opzichten aan beantwoord. In een golf van ongekende diepheid werd de zaal letterlijk ontvlamd tot een hels vuur en ondanks 'n paar schoonheidsfoutjes daargelaten, was het een avond om nog weken op te kunnen teren.

Wat was er dan zo bijzonder aan? Wat heeft Fire wat veel andere concepten missen? Loveland presenteert geen batterij aan commerciële namen op de flyer, vaak zelfs DJ's waar bijna niemand eerder van gehoord heeft. En tóch staat prime-time de zaal weer stampvol tot aan de achterste muur. Als je goed om je heen kijkt en let op het werk van de organisatie, zie je dat het 'm zit in de details. De verhuizing vanuit Hotel Arena naar de Westerunie was een goede keus, want hier komt Fire pas écht tot z'n recht. De wapperende doeken die het vuur van Fire uitbeelden zijn ook hier weer netjes naast de booth gezet en ook de aankleding is fantastisch. Overal hangen vlaggen, er is kleurrijke sfeerverlichting, het geluid klinkt goed, er is genoeg plek om te loungen en met de stalen fabrieksbuizen boven je hoofd heb je de perfecte mix van underground met een commerciële tint.

Bij binnenkomst staan Dauphin & Spinnin' Negro samen op te warmen, althans: dat leek de bedoeling. Het duo liet er echter geen gras over groeien, want genadeloos stonden ze de eerste stevige beats al de zaal in te pompen. Het publiek oogt heel trendy en vrolijk. Het zijn de mensen die het instapniveau van de standaardconcepten voorbij zijn en klaar zijn voor het diepe. Geen muurbloempjes te bekennen hier, want hoewel de zaal nog lang niet vol is, staan de mensen die er zijn al druk te bewegen voor het podium. Organisator Marnix komt even polshoogte nemen in de booth en als een echte perfectionist hangt hij de lampen nog even goed en maakt de ruimte om de decks vrij van onnodige troep. Na een uurtje hangt hij z'n koptelefoon om zijn nek om aan te treden voor zijn eigen bijdrage aan de avond. De MC kondigt hem nog even echoënd aan en dan vloeien de eerste electrobeats van Mr. Loveland langs de mixer naar buiten. Het wordt zichtbaar drukker en dat moet toch een lekker gevoel geven als je begint aan een set voor je eigen feest.

De performance van Marnix verveelt werkelijk geen moment. Je kunt er héérlijk in opgaan! Met je ogen dicht genieten van de mooie elektronische klanken en soulvolle melodieën, dan even later weer zwetend in aerobics stijl meegaan in de minimalflow. Af en toe even de handen in de lucht en wat hoor ik daar? Een klassieker! 'Around the World' van Daft Punk! Het gaat nu werkelijk alle kanten op! Dit is puur genieten en als ik om me heen kijk zie ik niets anders dan tevreden gezichten. De harmonie is fantastisch, zelfs zó lekker dat ik geen zin heb om te beginnen aan schouderduwen en excuseren om een rondje te kunnen lopen want waar ik nu sta, sta ik prima. Ik, mijn vrienden en de muziek. Nothing more.

Marnix geeft het stokje over aan een onbekend gezicht. Met zijn frisse glimlach en enthousiasme oogt de jongen als een nieuw talent. Hij pruttelt wat aan zijn laptopje en wordt vervolgens aangekondigd als 'Arjuna Schiks'. Moeilijke naam om te onthouden en zo is ook zijn muziek niet zo simpel om tot je te nemen. Het begint heel knallend en terwijl Arjuna vanachter zijn witte schermpje druk loopt te klikken, voegt ie zo af en toe héle gave geluiden toe aan het geheel. Het is heel duister en behoorlijk underground wat ie doet, maar wel een prima vervolg op de ietwat behouden set van Marnix. Intussen begint het echt heel erg warm te worden en druipt het zweet van m'n voorhoofd. Om me heen zie ik mensen die uit de gekte flyers hebben verzameld om frisse lucht in hun gezicht te wapperen. Liters water komen voorbij m'n neus en met de muziek erbij staat de tent nu letterlijk on Fire! Maar kennelijk laat niemand zich daar door ontmoedigen, want de menigte 'bounced' druk op en neer als tijdens een megaconcert. Ook dit heeft wel weer wat. Straks letterlijk doorweekt de club uitrollen met het idee dat je werkelijk tot het uiterste bent gegaan. Als na een uurtje intensief sporten dubbel zo energiek van de loopband stappen; drijfnat en uitgelaten.

Net als de vibe er lekker in zit, wordt het publiek abrupt uit haar trance getrokken door een ongelukkige onderbreking. De muziek valt uit! Arjuna Schiks staat hulpeloos te kijken naar zijn apparatuur en dan schiet Marnix te hulp om het geheel weer aan de gang te krijgen. Vanuit de verte ziet 't er allemaal erg ingewikkeld uit met de bedrading waar aan gesleuteld wordt. Zeker 5 minuten zonder muziek gaan voorbij. Met de microfoon in z'n hand doet Marnix nog z'n uiterste best om de mensen bij de les te houden en hoewel je zou verwachten dat de partymood vervangen zou worden door kritische kreten, blijven die uit. Om me heen staan de mensen heel geduldig te wachten tot de apparatuur weer voldoet voor een vervolg. Dan eindelijk de verlossende woorden van Marnix, die de laatste plaat van Arjuna Schiks aankondigt. Sneu voor hem, maar hij lijkt er niet minder vrolijk om. Knap hoor! Alsof er niks gebeurd is vervolgt hij z'n eigenzinnige setje met heerlijk electrogeweld. En als een afslaande motor starten we weer op en voeren we de toeren weer vrolijk op richting 100. Alsof we allemaal vrienden zijn van de DJ en het daarom maar voor lief nemen. Wederom bewijs dat het Loveland publiek een trouwe fanclub is.

Inmiddels beginnen er lege plekken om me heen te ontstaan als de hitte voor sommigen teveel wordt. Mensen druipen met rode wangen af en banen zich een weg naar buiten. Gelukkig is het overgrote deel nog lekker enthousiast en daar hebben ze alle reden toe. Aan de start van een nieuwe set verschijnt namelijk de koning van de technoscene: Michel de Hey. Zijn rustige uitstraling komt zo heerlijk vertrouwd over en terwijl hij heel relaxed zijn publiek staat te scannen, voert hij het ritmische gebonk in sportstand op naar een heerlijke uit-je-naad mix van house en techno. Het is niet met rauw geweld alleen maar knallen, maar eerder met een perfecte platenkeus de verrassing erin blijven houden. Sommige nummers hebben met alle samenvallende geluidjes zóveel energie, dat je in je normale danspatroon toch nét even drie bewegingen extra toevoegt. Dit is echt rond stuiteren en zweten! De bass voel ik zoemen tot diep in m'n maag. Alle randzaken van het uitgaan glijden van me af. Drinken, flirten, rondjes lopen, loungen, babbelen put everything beside! Michel de Hey houdt me gevangen in zijn kooi en blijft zelf heel ontspannen op z'n plekje staan. Fantastisch om naar te kijken terwijl je de dansvloer bewerkt alsof je op hete kolen staat. We're going deep underground & we love it!

Met Michel de Hey als laatste act loop ik voor de drukte uit naar buiten en besluit ik mijn eerste bezoek aan de Westerunie met een dikke 10 te bekronen! Zelfs de warmte en de uitvaller van Arjuna Schiks konden het enthousiasme niet drukken en dat zegt toch wel wat! Ook was het wel weer eens lekker om de auto in te kunnen stappen zonder suizende oren! Dat is toch ook wel eens anders geweest. Conclusie: de vlam van Fire is ook na de verhuizing nog niet gedoofd en dat belooft nog veel voor de komende edities.

Wil je weten wanneer de volgende Fire gepland is, check dan de agenda op de site of surf naar www.loveland.nl/fire .






Fire!
*
29-03-2008



Like DJGuide

layer1 area