Het laatste weekend vóór koninginnenacht en -dag staat vaak bekend als 'het weekend waarin we wat rustiger aan doen'. Ik zou dat eigenlijk ook moeten doen gelet op de privé-kilometers en de nachtelijke uren opblijven die ik de afgelopen dagen erop heb zitten. (Vergeet niet dat ik ook weer fris voor de klas sta elke dag en zonder bijproducten) Toch gaat alles door en als je niet opstapt, rijdt de trein gewoon door. En niets is zo vervelend als van anderen horen hoe gezellig het was toen JIJ er niet bij was.
Toch is het de moeite waard want het is alweer een Sneakerz. Het brein dat eerder goed was voor de successen van de Loveboat2.0 gaat nu vrolijk verder op Sneakerz. Ik weet dat de verkoop van kaarten altijd welhaast spastisch hard gaan en toch vlieg ik erin. Op de dag zelf beslissen dat ik toch wil gaan en geen kaart hebben. The same ol' song maar dat ik mezelf altijd weet binnen te praten zonder te slijmen is ook een ol' song.
Overigens is je kans voor een bezoek groot want het wordt maar liefst 40 keer gehouden deze zomer. Kun je niet zeggen achteraf dat je er niet van wist.
Ik ben vandaag in gezelschap van klimaapje Linda. Zonder enige moeite komen we binnen om er later achter te komen dat de keuken alleen voedsel voor het personeel heeft. Mijn onderhandelingsstrategie heeft hier geen invloed op en bij de garderobe vertelt men eruit = eruit en niet meer terug wegens de verwachte drukte.
Ook hier onderhandel ik over, maar dan met degene die mij binnen moet laten. Het is geen probleem en we gaan lekker eten bij 'Vroeger'.
Na het eten gaan we terug en nog altijd staat Joost (Billy the Klit) te draaien. Deze Fusionist pur sang mag de spits afknagen en het verschil tussen de eerste en tweede entree is duidelijk. Harder op volume en meer ritme erin, we staan op het strand immers. Ik besluit hem even te begroeten en verbaas me erover dat hij mij nog kent. Ik heb hem namelijk al meer dan een jaar niet gesproken/gezien. Is het mijn bescheidenheid of zijn geheugen, you choose...
Tot mijn grote vreugde zie ik de tent meer en meer gevuld raken door mensen van ver buiten Amsterdam. Ik hou ook van een gezonde mensenmix. De animo is dus groot en wordt landelijk gedragen, topper. Lady Bee kondigt op haar eigentijdse wijze (je kunt niet om haar heen) Fedde Le Grand aan. Hij neemt de tafels over en begint aan de eerste sessie van l'eclectique noble. Voor de niet-Fransen, hoogstaand eclectiek. En zoals Fedde het neerzet komt de stemming er werkelijk in.
Steeds meer mensen weten de ruimte te vinden waar de DJ's zich bevinden en ook daar wordt het druk. Langzaam aan komen ze binnendruppelen, publiek maar ook de mensen die ons zo laten zweten. Eerst MC Gee, dan Lucien Foort (hij heeft overigens niet gedraaid hier), Philip Young, Erick E en Roog. Het leidt geen twijfel dat het doek van de tent bol stond van de mensen maar zeker van de decibellen die over de hoofden werden uitgeschoten.
Ik hoef je niet te vertellen dat ik spijt had als haren op mijn hoofd toen ik al om 2300hrs vertrok om maar niet na 0000hrs bij Panama te arriveren. Ik vertel het toch maar, shoot me. Ik ga met lood in de benen (eens wat anders dan booze) richting auto en besef dat ik nog een hele nacht voor me heb. Wat een weelde!
MykeKnight
