Deze week stond Mardi Grass op de planning. Na een uitverkochte Bloomingdale editie zal Mardi Grass voor de 2e keer The Sand tot een reuze strand paradijs omtoveren. Vanaf het station Amsterdam Sloterdijk was het 10 minuutjes lopen om bij The Sand te komen. Er stond een kleine rij, maar wel heel wat bontkragen, te wachten voor de ingang. In plaats van ID verplicht, konden we ook wel concluderen: bontkraag verplicht, of: “Wij kunnen vragen om uw Gucci nektas”. Twee grote uitsmijters stonden klaar om ons te fouilleren en uiteindelijk stonden we toch zonder Gucci nektas of bontkraag binnen.
Mardi Grass
Bij binnenkomst kregen we aantal glimmende kettingen om onze nek. Dat schijnt echt een traditie van Mardi Grass te zijn. Carnaval wordt in Amerika ook wel 'Mardi Grass' genoemd. Tijdens zo'n carnavals optocht worden er kettingen en kralen verzamelt. Mensen doen de meest rare dingen om aan die kettingen en kralen te komen, zoals vrouwen die hun borsten ontblootten, het zogenaamde 'flashen'. In The Sand was het minder moeilijk om aan die kettingen te komen, dus dat flashen konden we laten zitten.
Prijzen
Het was nog vrij rustig en we kochten een kluisje voor onze spullen. Voor drank moest je muntjes halen, 1 muntje had een waarde van 2,50. De drankjes waren vrij prijzig: Een flesje water was 2 muntjes dat is omgerekend 5 euro, bier en wijn was 2,50 en mix drankjes waren omgerekend 7,50. De prijzen van de tickets voor Mardi Grass waren 17,50. Ik vind dit een goed prijsje, want meer moesten ze er ook niet voor vragen. Vooral niet met het oog op de prijzen van de drankjes.
DJ Chuckie was aan het warm draaien en er stond nog niemand echt te dansen. Wat doe je op zo'n moment? Inderdaad de rookruimte opsporen. Hop, met het trappetje omhoog en het rookgedeelte in.
Reuze strand paradijs?
The Sand bestaat eigenlijk uit één grote hal. Met een balkon waarop zich de rookruimte en de VIP Room bevindt. Je kan in The Sand beach sporten indoor beoefenen. Ik citeer even een stukje van de beschrijving van het feest: “The Sand zal een heuse transformatie ondergaan, van een indoor club wordt het een indoor strand festival compleet met zwembaden, kleedhokjes. De babewatch lifeguards zijn uiteraard ook weer van de partij om de bezoekers te entertainen en te versieren met kralenkettingen”. Een reuze strand paradijs konden we The Sand helaas niet noemen. Het enige 'beach-achtige' wat ik heb gezien waren strandstoeltjes waarop je kon zitten. En die beach volleybal veldjes met zand waren afgeschermd, dus daar kon je niet bij. Als ik aan een babewatch lifeguards denk, denk ik aan gespierde, mooie mensen in een badpak of zwembroek. Maar nee, het waren standaard geklede mensen die de Mardi Grass kettingen uitdeelde. En zwembad? Ik moet zeggen dat ik dat al niet geloofde maar laten we het er maar bij houden dat ze dat erbij hebben geschreven om het plaatje denkbeeldig compleet te maken.
Sfeer en publiek
Rond 00:30 was The Sand goed gevuld en iedereen had zich op de dansvloer gewaagd. Het publiek ging prima los. Er waren twee MC's, namelijk: MC Gee & Zawdi MC. Ze kondigde de DJ’s aan, maar riepen ook dingen als “The Sand is the place to be” en dat soort teksten. Ik wordt er zelf niet warm of koud van maar het houdt je publiek er wel bij. Ik vond de sfeer niet top.
De DJ’s en muziek
Maar waar een feest uiteindelijk echt om draait is natuurlijk de DJ's. De line-up bevatte de volgende DJ's: Chuckie, Michael Mendoza, Leroy Styles, Issy, Mitchell Niemeyer, Youri Alexander, Thom Bold, Freddie phearce.
Chuckie: Wie kent Chuckie niet? Hij moest eigenlijk de mensen een beetje 'losmaken' aangezien hij als eerst draaide. Hij gebruikte zijn eigen tracks zoals 'Moombah' maar ook tracks van andere DJ's en zelf gemaakte geluiden. Ik vond zijn set erg vloeiend, hij werkte goed naar een climax. Chuckie vond ik het best draaien van alle DJ's die ik die avond heb gehoord. Hij voelt gewoon nét iets beter aan hoe die het publiek moet inpakken met zijn muziek.
Micheal Mendoza & Mitchel Niemeyer: Ik heb hun grote deels van de set samen zien draaien. Ze draaide goed en de set was strak. Alleen de climax was het nét niet. Komt misschien ook omdat voor hun Chuckie draaide. Het was zeker goed, maar echt 100% los kon ik er niet op gaan. Hun optreden was wel aantrekkelijk. Ik stond heel erg dichtbij de draaitafel en ze waren zelf ook een beetje aan het mee dansen, armen in de lucht, etc.
Youri Alexander: Maakte gebruik van bestaande tracks. Hij draaide leuk doordat ie bekende nummers gebruikte waarop je steeds dacht van “Oh, leuk nu komt dat nummer!”.
Leroy Styles: Draaide lekker, maar alsnog Chuckie was in mijn ogen nummer 1 van de avond.
De overige DJ's waren voor mij geheel onbekend. The Sand was rond 04:00 al redelijk leeggelopen. Qua niveau draaikunsten van de DJ's ging het met een dalende lijn. Hoe later het werd, hoe matiger. Hierdoor was het toppunt tussen 00:00 – 02:30. Nummers als 'Like a g6' kwamen langs en wij besloten ook om rond 04:30 weg te gaan.
Kort samengevat:
Leuk feestje, prima DJ's en het had zijn hoogtepunt tussen 00:00 – 02:30. Voelde me wel een buitenstaander zonder mijn Moncler, Gucci en D&G. Maar een leuke avond was het wel, heb me goed vermaakt.
