Donder en bliksem bij Source
Zaterdag 10 juli start het dit jaar twee dagen durende Source festival. Op een nieuwe locatie aan de Nedereindse plassen bij Utrecht. Met bussen wordt het publiek vanaf Utrecht CS naar het terrein vervoerd, rond spitstijd (uurtje of 12) is het best even doordrukken om een busplek te bemachtigen. Eenmaal in de bus is het ook afzien: op een tropische zomerdag zonder airco in een volle bus loopt de temperatuur op tot zeker 50 graden Celsius. Enige voordeel hiervan is dat bij uitstappen dus buitentemperatuur van 35 graden ineens verkoelend aanvoelt. Maar goed, genoeg geklaagd: Source kan beginnen!
Het festivalterrein is gesitueerd op een heuvel naast de plassen. Met een grote trap worden de bezoekers naar het terrein geleid. Naast de trap is al direct een briljante eerste attractie te vinden: op opblaasbare items (bootjes, plastic dolfijnen, zwembanden etc) kan men van een grote helling afglijden. Een soort ouderwetse zeephelling, heel mooi en nog voor een doel ook. Het terrein bovenop de heuvel is ruim opgezet. Naast 2 grote dance area’s is er ook een gebied waar je even de schaduw kan opzoeken onder een tentscherm, kan afkoelen met een waterijsje of een hapje kan eten. Er is zelfs een heuse kinderboerderij met ezels en lama’s en een garden lounge om weg te zakken tegen een baaltje stro. Dit alles ondergenot van de meer experimentele muziek van de van de kleinere podia. Hier wordt geen techno gedraaid maar een bonte mix van soul, funk en wat legendarische disco klassiekers.
Ondanks de brandende zon en zeer hoge temperaturen komt het feest bij de mainstage waar Pitto live draait, al goed op gang. Bezoekers verkoelen elkaar door middel van waterpistolen en ijsblokjes. De organisatie deelt ook wat extra flessen water uit om te zorgen dat men niet bezwijkt onder de hitte. Met deze temperaturen is het vocht niet aan te slepen. Dat blijkt ook wel uit het feit dat de enige rij deze dag steeds staat bij de waterkraan.
Een oververhitte laptop is echter wat lastiger af te koelen blijkt aan het begin van de set van Darko Esser. Altijd een erg ongemakkelijk moment voor een dj, de boel hapert en valt uiteindelijk zelfs stil. De organisatie pakt dit gelukkig snel op en legt uit wat er aan de hand is. Even rustig wachten dus. Darko kan de boel weer herpakken en zet een relaxte, dansbare set neer. Wanneer Joris Voorn vervolgens gaat draaien gaat het tempo wel een tandje omhoog: helemaal prima daar heeft iedereen wel zin in. Het is vandaag tenslotte helemaal zomer en een feestje!
Op de Kompact stage draait inmiddels Matias Aguayo , live met band. Een dj waar ik persoonlijk gewoon een zwak voor heb. Bij Matias is het altijd feest! Afkomstig uit Chili maar opgegroeid in Keulen weet hij een bizarre mix te maken tussen techno en swing (toch die Zuid-Amerikaanse invloeden). In Buenos Aires wordt hij al geroemd als mede-initiator van de BumBumBox parties. Dat Matias alleen al een heel feest kan bouwen en meerdere instrumenten tegelijk kan bespelen, heeft hij al vaker laten zien. Nu heeft hij echter een complete band en kan hij zich meer toeleggen op de lyrics en beats. Iets minder chaos dus, maar zeker niet minder pret. Perfecte zonnige, elektronische muziek met wat extra’s.
Helaas is het met de zon ineens gedaan; tijdens de set van Marcel Frangler, wordt de lucht steeds donkerder. Bij de eerste druppels grijpt de organisatie in en wordt de muziek stilgelegd. Men roept iedereen op om even een schuilplek te zoeken onder een van de tenten met de hoop na de bui weer verder te kunnen gaan. Op zich heel gezellig bivakkeren onder de tent en de regen zet in eerste instantie nog niet echt door. Helaas blijkt achter de eerste bui nog veel erger noodweer te zitten. Gezien de ligging van het terrein boven op een heuvel is het onweer extra spannend (zitten we nu niet onder het hoogste punt?). De organisatie neemt de verstandige beslissing iedereen naar de uitgang te sommeren en de boel verder af te lassen. Later volgen er berichten dat de tent 9 meter de lucht in is gegaan dus maar goed dat iedereen weg was.
Wegkomen was wel een barre tocht. De bussen zitten natuurlijk propvol dus veel mensen moeten een tijdje schuilen onder een nabijgelegen viaduct. Als verzopen katjes weten we nog net de laatste nog rijdende trein naar Amsterdam te bereiken, voor de NS ook de boel plat legt. Voor de echte diehards kan er in Utrecht nog verder gefeest worden, en naar horen heeft Robert Hood daar toch nog een prima set neergezet. Op het festival kwam zijn slotact natuurlijk te vervallen.
Door de enorme schade aan het terrein moet helaas de tweede festival dag komen te vervallen. Hopelijk valt de schade voor de organisatie mee en zien we Source volgend jaar wel weer terug. Dit festival is namelijk absoluut de moeite: gezellig, intiem, mooie locatie en goede line-up!
