In tegen stelling tot afgelopen week, waarbij het door het winterse weer geen pretje was op de weg, kon je nu weer zonder problemen met 120 over de snelweg doorrijden. Zodat we, zoals gebruikelijk, weer ruim op tijd aan de deuren van de Matrixx stonden. Deuren die helaas pas om 22:10 open gingen, aangezien het kassa personeel nog niet gearriveerd was. Eenmaal binnen hebben we snel de jas in de gratis garderobe opgehangen zodat onze avond in de Matrixx kon gaan beginnen. Een avond waar ik al weer een hele tijd naar uitleef. Aangezien een van de DJ's maanden geleden al aangekondigd had, hier te gaan draaien.
De Line-up
De line-up van vanavond zag er heel erg veelbelovend uit en had daarmee dan ook een groot aantal internationale bezoekers getrokken.
Zoals gewoonlijk werd deze editie van Seduxxion geopend met de resident trance-DJ van de Matrixx; Marc Simz. Vervolgens nam Ernesto vs. Bastian (zonder Bastian) het stokje over. Sied van Riel, een van de hoofdacts van deze avond, stond als derde geprogrammeerd. Hij begon zijn 1,5 half uur durende set om 00:30. Het Duitse duo Claus en Sefan, beter bekend als Cosmic Gate, was de 2e grote naam op deze avond. En uiteraard is een trance avond in de Matrixx niet compleet zonder Jochen Miller, die tijdens de laatste 1,5 uur, de mensen nog op een hoog tempo aan het dansen hield.
De Muziek
Het feest Seduxxion heeft als subtitel "Uplifting Trance & Legandary Tranceclassics". En uiteraard werd dit weer volledig waargemaakt tijdens deze avond. Al werd er niet door elke DJ even uplifting gedraaid dan wat ik gehoopt had. Marc Simz en Ernesto begonnen namelijk vrij rustig en progressive. Met zo nu een dan een sublieme plaat die voor wat hoogte punten zorgen. Maar hun set was lang niet van begin tot het eind uplifting. En helaas heb ik bij deze mannen ook weinig tot geen tranceclassics in hun set voorbij horen komen.
Het echte werk begon pas toen Sied van Riel aantrad. Dit is een DJ die eigenlijk maar sporadisch in Nederland te zien is. En als hij ergens draai is het voornamelijk op de grote evenementen, en niet in clubs of discotheken. Het was na afloop van Fabulous op 28 November 2009, die hij op een grandioze manier had afgesloten, dat ik nog even met Sied van Riel stond te praten. In ons gesprek vertelde hij me een paar dingen die officieel nog niet bekent waren. Onder andere dat hij hier in de Matrixx, en twee maanden later op Trance Energy zou draaien.
De sets van Sied zijn overigens ook elke keer wee anders, en je weet bij voorbaat ook niet echt wat je van hem kunt verwachten. De set van vanavond was overigens heerlijk. Het was een top set. Zoals het hoort: goed gevuld met uplifting trance en trance classics. Ook in deze, inmiddels vijfde keer, dat ik Sied heb zien draaien, wist hij de bezoekers weer te verrassen met de minder bekende trance classics. Van het soort platen dat jaren geleden door tal van DJ's gedraaid werd, maar door de jaren heen een beetje verloren zijn geraakt. Van die platen die je wel degelijk herkend maar waarvan de titel op het puntje van je tong blijft liggen.
Maar na deze lekkere beats van Sied was het tijd voor Cosmic Gate. Ook hiervan had ik en vele ander, hele hoge verwachtingen. Wat uiteraard ook wel mag bij DJ's die op nummer 19 van de DJMag Top 100 staan. Maar jammer genoeg werden deze verwachtingen niet volledig waargemaakt. Hetgeen dat deze mannen vanavond brachten was een "standaard set". Niks meer en niks minder. Het was niet echt speciaal en ook niet echt memorabel. Ze draaide zoals verwacht enkele van hun eigen tracks, maar daarnaast waren er niet veel herkenbare geluiden meer. Jammer dat deze DJ's niet draaien zoals ik ze in het verleden ooit gehoord heb, en zoals je van eigen producties gewent bent.
Maar gelukkig had de organisatie Jochen Miller tot het laatste bewaard. Op deze manier word het feest gegarandeerd met een succes afgesloten. Jochen Miller, die uiteraard bij het inboedel van de Matrixx behoort, heb ik eerlijk gezegd nog nooit slecht horen draaien. En dat is iets wat ik helaas maar van weinig DJ's kan zeggen. Hoe het komt dat hij altijd geweldig is: ik weet het niet. Maar ik vermoed dat hij na zijn jarenlange DJ carrière inmiddels zijn eigen herkenbare stijl heeft ontdekt. In tegen stelling tot veel ander DJ's zal Jochen Miller niet snel experimenterend gaan draaien. Het is geen DJ die bepaalde nieuwe of andere muziekstijlen gaat uitproberen tijdens zijn sets. Hij weet nu precies welke stijl voor hem, elke keer opnieuw, de meest verbluffende resultaten geeft, en daar wijkt hij gelukkig maar nauwelijks van af. Bij Jochen weet je dus wel bij voorbaat al wat je kunt verwachten, maar dat is bij hem helemaal geen probleem. Want je weet dan bij voorbaat dat het op zijn minst een geweldige set word, met de beste, nieuwste en lekkerste uplifting platen die er zijn. Hier op Seduxxion waren deze laatste 1,5 uur van de avond weer een groot muzikaal orgasme. Met onder meer Stoneface & Terminal - Don't Give A Fuck, Gareth Emery - Exposure en Ummet Ozcan - Next Phase wist hij de mensen precies te geven waar men naar verlangde. En de kleine minpuntjes van de voorgaande DJ's waren hierdoor al weer heel snel vergeten.
De Show
Dit was inmiddels de derde editie van Seduxxion in de Matrixx. Bij de eerste twee was het thema: Burlesque. Shows, decors en entertainment in de sfeer van de nachtclubs uit de jaren 50. Dat was qua thema best wel leuk en vernieuwend. Maar uiteraard wil de Matrixx niet te lang op het zelfde thema blijven na kauwen, en heeft men voor deze avond voor de romantische maar lugubere sfeer van vampiers en Dracula gekozen.
Bij het eerste aanzien van het decor, toen de gordijnen achter de DJ booth zich opende, vond ik dit thema al een vergissing van de organisatie. In vergelijking met de voorgaande edities was hier het decor erg simpel en erg onprofessioneel. Het leek eerlijk gezegd op het decor van een of andere amateuristische toneelvoorstelling.
Gelukkig waren de overige show elementen weer subliem. De belichting, de lasers, de zilveren confetti, de LED displays. Het maakte van deze avond weer een heel erg mooi geheel.
De Sfeer
De sfeer is natuurlijk altijd erg moeilijk te omschrijven, aangezien iedereen dit op zijn eigen manier ervaart. Maar naar mijn waarneming heerste er een zeer goede sfeer. Met veel echte trance liefhebbers. Mensen die je door het jaar heen, elke keer opnieuw tegen komt op de tal van evenementen die ons land rijk is. Maar helaas waren er, met name op het einde van avond, een aantal irritante mensen de zaal binnen gekomen. Om het maar vriendelijk te formuleren waren het een aantal mensen, die hoogstwaarschijnlijk door de portiers toch binnen zijn gelaten, om klachten over discriminatie te voorkomen. Zo waren er vooraan bij de DJ booth een paar mensen die duidelijk niet voor de muziek hier waren gekomen, maar uitsluitend voor de leuk uitziende dames.
Zoals verwacht was dit weer een heel erg mooi feestje, wat ik uiteraard niet had willen missen. Al blijkt het wel weer dat DJ's uit de top 100 niet altijd betere resultaten bieden dan de overige DJ's. Begrijp me niet verkeer: Ze hebben allemaal, stuk voor stuk, goed gedraaid. Al mag je van sommige toch net dat beetje meer verwachten.
Het eerst volgende trance feest inde Matrixx staat natuurlijk alweer geprogrammeerd. Zaterdag 20 Maart: Tranceclasixx. Al zal het voor menig trance liefhebber een moeilijke keuze gaan worden, aangezien er op deze avond in de Rotterdamse Factory 010 ook een veelbelovend trance feestje gepland staat, met een line-up die er ook zeer goed uit ziet. Maar ook al ga je 20 Maart niet naar de Matrixx, zorg dat je er op 10 April zonder meer bij bent. Want dan staat er niemand minder dan Ferry Corsten in deze Nijmeegse super locatie.
