Door sneeuwwitje
John O’Callaghan heeft naam gemaakt als trance-dj. Zijn grootste hits zijn up-tempo met lange melodie-lijnen.
Pakkende vocale trance platen horen bij JOC.
Sinds zijn producer bestaan heeft hij meer dan 50 tracks uitgebracht, 2 artiestenalbums afgeleverd, remixes binnen tech-trance genre onder naam JOC (alias Joint Operations Centre) gemaakt, belangrijke prijzen behaald en hoge noteringen in de DJ Mag Top 100.
John O'Callaghan over zijn album; ‘Unfold’ draait om een hoop dingen. Een constante ontwikkeling en groei in zijn muziekcarrière op zakelijk gebied. Op persoonlijk vlak heeft zijn leven door de geboorte van zijn zoon, vele nieuwe kanten van het leven belicht.
Het produceren, net als het leven, draait om leren, ontdekken en een open geest houden.
John weet zich staande te houden in de muziekscene en heeft een onophoudelijke drive om nieuw geluid aan de massa te introduceren.
Volgens John is dit zijn beste album tot nu toe.
‘Unfold’ bestaat uit 14 tracks, die de grenzen van een mix van stijlen in de dance muziek opzoeken. Van chill-out naar tech-trance, van opzwepende vocalen naar ingenieuze melodieën.
Het album bevat spannende samenwerkingen ,met onder andere Betsie Larkin, Audrey Gallagher, Giuseppe Ottaviani , Neptune Project, Timmy & Tommy en Thomas Bronzwaer, evenals vernuftig instrumentale solo producties. Moeiteloos van vocaal catchy naar het betere ramwerk.
“Unfold” lijkt wat op de voorganger “Never Fade Away”. Unfold lijkt wat serieuzer, wat emotioneler, NFA iets vrolijker en speelser. Maar dit album voelt als een logische, volgende stap. Trance met veel vrouwelijke vocalen, van hoog professioneel niveau. Ik vind het een redelijk heerlijk album, divers waarbij sommige tracks lekker zijn om te luisteren in auto, sommige thuis en sommige in club of festival!
Tracklist- Save This Moment (with Betsie Larkin) ; soepel, zwevend, gevoelig sentimenteel, goede aanvulling stemgeluid (Betsie kennend van samenwerking met Ferry Corsten), lekker, super start van deze cd.
- Talk To Me (with Timmy and Tommy) ; samenwerking met een jong Iers duo, een track met een diepere ondertoon, wel heel duidelijk trance voor Nederlandse begrippen.
- Perfection (feat. Cathy Burton) ; een tedere Cathy, soms bijna fluisteren,d in de sfeer van het vorige nummer met een diepere sound. Zwaarder dan het vorige nummer. Ook wat spannender.
- Smokescreen ; iets meer JOC stijl. Een licht euforische melodie met een hoger tempo. Uiteindelijk een mix van techtrance (qua geluiden), maar ook uplifting qua melodie. Tja, wel leuk.
- Bring Back The Sun (Ambient Mix) (with Audrey Gallagher) ; een semiakoestische versie, op een speciale manier ingezongen door Audrey G. Een ambient mix van chill niveau. Lekker voor het menselijk brein.
- Stargazer (with Thomas Bronzwaer) ; na de chill in de vorige track, nu echt uplifting. De samenwerking tussen JOC en Thomas, brengt de soort trance die je verwacht. Je voelt dat je wil meebewegen op de muziek. Zweverig en vrolijke melodietjes doorelkaar heen.
- Stresstest ; voor mijn gevoel is deze alleen geschikt voor de dansvloer. Erg snel en een gevoel van “pfff”. Een mengelmoes van vele stijlen, mij iets te gejaagd voor thuis.
- Ride The Wave (with Giuseppe Ottaviani) ; veelbelovend, zeker de samenwerking met Giuseppe, een andere uplifting trance held. Het luistert en danst lekker weg.
- Impossible To Live Without You (with Betsie Larkin) ; lekker, zeker na de vorige 2 tracks, even wat rust en voor wat nog komen gaat. Wederom met Betsie in een chill productie.
- Mess Of A Machine (with Kathryn Gallagher) ; de laatste vocaalplaat van het album. Het wordt een “beetje van hetzelfde”, lijkt het. Als je hem vaker hoort, is de puurheid van de stem gemengd met progressive en duidelijke baslijn toch verrassend goed.
- Psychic Sensor ; Een bijna hard-trance track die het super zal doen als je de hele dag op een festival het climax optreden zoekt. Drukkend, stevig, uplifting.
- Centurion ; een echte hard-trance track, die na een korte start doorknalt, flink pompend met een duidelijke break en verder knalt. Lijkt me ook logisch in diezelfde gefantaseerde liveset te programmeren die ik bij het vorige track voorstelde.
- Raw Deal ; het gaat maar door. Maar het verwachte super hard-trance nummer, is erg ruig, maar weinig trance meer. Stampend en techno, met een vleugje trance in de breaks. Deze nummers laten in ieder geval bij iedereen het zweet uitbreken op de dansvloer.
- Rhea (Chillout Mix) (vs Neptune Project) ; om de boel af te sluiten een heerlijke chillout ter bezinning of onder het genot van een palmboom, strand en even de ogen dicht.
Conclusie
John O’Calaghan, weet wat produceren is en laat dat horen op UNFOLD. Met diverse juiste ingrediënten (zowel muziek als vocals) weet hij tot diverse goed producties te komen, met een eigen geluid en een eigen verhaal.
Het album is afwisselend en boeiend. De tracks zijn divers van snelheid, stijl, inhoud en gevoeligheid. Het album is vooral gevuld met uptempo trance en een heeft een paar rustmomenten. Ook deze zijn divers en goed van kwaliteit.
Veelzijdig en breedgeoriënteerd.
Een aanrader!
Meer informatie: bol.com
